Autor Wątek: Projekty polskich czołgów przed IIWŚ  (Przeczytany 8999 razy)

0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

barteq_g

  • Gość
Projekty polskich czołgów przed IIWŚ
« dnia: Czerwiec 21, 2010, 19:38:28 pm »
Wystarczyłoby kilka lat a Polska posiadałaby bardzo nowoczesne czołgi. Niestety wojna przekreśliła te jak i wiele innych planów. Jednak do rzeczy.
 
Cytuj

 
4TP ? prototyp polskiego lekkiego czołgu rozpoznawczego z okresu II wojny światowej.
Należał do "rodziny" nowoczesnych pojazdów gąsienicowych, skonstruowanych w całości w Polsce pod koniec lat trzydziestych przez inż. E. Habicha. Ten czołg miał szansę wejść na uzbrojenie Wojska Polskiego, w miejsce używanych dotąd tankietek TK/TKS


 
 
PZInż 10TP ? prototyp polskiego czołgu pościgowego (kołowo-gąsienicowego), zbudowanego przed II wojną światową.
W 1936 r. w Biurze Badań Technicznych Broni Pancernych przystąpiono do opracowania projektu czołgu kołowo-gąsienicowego 10TP, opartego na konstrukcjach czołgów amerykańskiego inż. Waltera Christie. Jeden wykonany w BBT czołg 10TP przeszedł w 1937 r. pierwsze próby fabryczne. W czołgu tym zastosowano wieże Boforsa oraz silnik American de la France o mocy katalogowej 240 KM (w istocie podczas badań na hamowni BBT osiągnął on jedynie ok. 210 KM). Dalsze intensywne próby czołgu 10TP przeprowadzone na przełomie 1938/1939 r. wykazały szereg usterek. Najczęściej zawodziła skomplikowane podwójna trakcja kołowo-gąsienicowa czołgu. Dlatego też po pewnych doświadczeniach cały wysiłek konstruktorów skierowany został w ostatnich miesiącach przed wybuchem wojny na konstrukcję czołgu 14TP.


 
 
PZInż 14TP ? prototyp polskiego lekkiego czołgu, projektowanego przez PZInż przed II wojną światową. Miał on korzystać z podzespołów czołgu 10TP, jednak miał być to czołg o wyłącznie gąsienicowym układzie jezdnym. Planowano zmianę uzbrojenia z karabinu maszynowego wz.30 na typ C z lufą chłodzoną powietrzem, a uzbrojenia głównego na projektowaną armatę przeciwpancerną kalibru 47 mm.

 
20/25TP ? projekt polskiego czołgu średniego z okresu międzywojennego. Zadanie opracowania nowego typu czołgu podjęły się trzy biura konstrukcyjne: KSUS (Komitet ds. Uzbrojenia i Sprzętu), BBTBr.Panc. (Biuro Badań Technicznych Broni Pancernych) oraz PZInż, które zdążyło wykonać nawet drewnianą makietę pojazdu tuż przed wojną. Nie jest to oficjalna nazwa - została utworzona przez Janusza Magnuskiego analogicznie do nazewnictwa stosowanego wobec innych czołgów polskich tego okresu. Według różnej klasyfikacji, miał być to czołg średni lub czołg ciężki. Dane techniczne tego projektu są sprzeczne w wielu źródłach.
Projekt KSUS miał dwa warianty; zakładał użycie przeciwlotniczej armaty 75mm i zastosowanie pancerza o grubości 35 mm. Do tego dochodziły dwie wieżyczki umieszczone z przodu pojazdu wyposażone w ckm oraz jeden karabin maszynowy w głównej wieży. Masa czołgu miała wynosić 22 tony. Napędzać go miały dwa silniki benzynowe o mocy 300 KM każdy. Zdolność do przekraczania rowów sięgała 2,5 metra, głębokość brodzenia dochodziła do 1,2 m. Czołg miał mieć długość 7,3 m, szerokość 2,6 m wysokość 2,8 m. Zakładana prędkość poruszania się po szosie wynosiła 45 km/h, w terenie 25 km/h. Załogę miało stanowić 6 ludzi.
Czołg według BBTBr.Panc. miał posiadać działo 75mm Bofors i sprzężone z nim działo automatyczne 40mm Bofors L/60, pancerz 50 mm, silnik o mocy 500 KM; miał ważyć 23 tony.
Projekt PZInż miał być wyposażony w działo przeciwlotnicze 75mm wz.22/24 i pancerz 80 mm, był także najcięższy - jego waga miała wynosić 25 ton. Jednak przewidywano użycie słabego silnika o mocy zaledwie 400 KM, produkcji PZInż. Jego prędkość maksymalna wynosiła 40 km/h, załogę stanowiło 5 ludzi. Jako jedyny przewidywał użycie tylko jednej wieży.



 
« Ostatnia zmiana: Czerwiec 21, 2010, 19:38:47 pm wysłana przez barteq_g »