Autor Wątek: 89. rocznica przyłączenia Górnego Śląska do Macierzy  (Przeczytany 12770 razy)

0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

Black Willow

  • Gość
89. rocznica przyłączenia Górnego Śląska do Macierzy
« dnia: Czerwiec 20, 2011, 17:58:01 pm »
Jako że dziś mamy 89. rocznicę przyłączenia Górnego Śląska do Polski, z tej okazji napisałem ten oto krótki artykuł wraz z fragmentem kroniki Polskiej Filmoteki Narodowej. Zapraszam do lektury i dyskusji na temat śląskich powstań i sytuacji żyjących na spornym terytorium Polaków.

Rok 1919. W czasie gdy po ponad 100 latach niewoli odradza się nasze państwo , na Górnym Śląsku ludność polska jest rozczarowana decyzją paryskiej Konferencji Pokojowej w sprawie sposobu zorganizowania plebiscytu na tym terenie. Sytuację pogarsza niemiecki terror wobec polskiego społeczeństwa: rekwizycje, rewizje i aresztowania, rozbijanie polskich wieców, hamowanie polskiej oświaty i kultury, szykanowanie - także ze strony niemieckich przedsiębiorców. W tej sytuacji miejscowe koła polskie zaczynają skłaniać się ku zbrojnemu rozwiązaniu konfliktu na korzyść Polski. Jednak bez poparcia rządu polskiego, zaangażowanego w konflikt na wschodzie z bolszewicką Rosją, szanse wydają się być niewielkie...

I Powstanie Śląskie wybucha 17 sierpnia o godzinie 1 w nocy. To właśnie o tej godzinie, w północnej części powiatu pszczyńskiego, oddziały POW Górnego Śląska, pod dowództwem ppor.Stanisława Krzyżanowskiego, podejmują walkę z niemieckimi oddziałami Grenzschutzu oraz niemiecką policją. Opanowują Tychy a pod Paprocanami polskim oddziałom powstańczym udaje się zdobyć działa, broń i amunicję. Do niewoli biorą wielu jeńców.


Inscenizacja: powstańcy zdobywają niemieckie pozycje - źródło: flickriver.com


Walki są zaciekłe. Niektóre z miejscowości przechodzą z rąk do rąk. Powstańcy zdobywają Godów, Radzionków, Piekary. Szopienice i Dąbrówkę Małą. Rozdzień, Janów i Nikiszowiec. Jednak z wielu zdobytych miejscowości, tak jak w przypadku Szombierek, powstańcy są zmuszeni wycofać się. Ostatnim sukcesem tego powstania jest opanowanie południowej części Mysłowic, skąd dość łatwo można przejść na terytorium Rzeczpospolitej.

Mimo to, powstańcy są osamotnieni. Nie mogą liczyć na pomoc państwa polskiego ani koalicji. Tymczasem z Niemiec nadciągają zachęcani przez niemieckie władze ochotnicy oraz pomoc materialna. W tej sytuacji dowódca powstania, Alfons Zgrzebniok wydaje rozkaz zaprzestania walk. 26 sierpnia powstanie upada.

W obawie przed zemstą, z Górnego Śląska ucieka ponad 9 tysięcy powstańców i działaczy politycznych. Wspierają ich jednak polskie komitety i organizacje, budując również obozy uchodźców.

Rok 1920. Powstanie nie zmieniło niemieckiego nastawienia do polskiej ludności na Górnym Śląsku. 25 kwietnia dochodzi do masowych protestów. 3 maja niemieckie bojówki atakują polskie pochody świętujące obchody uchwalenia Konstytucji. Strajkują uczniowie śląskich szkół, domagając się możliwości nauki w języku polskim.

Z 27/28 maja niemieckie bojówki atakują Polski Komisariat Plebiscytowy i demolują jego lokale powiatowe. Odważają się nawet zaatakować siedzibę powiatowego inspektora Międzysojuszniczej Komisji. Komisja ta ma sprawować pieczę nad spornym terytorium do zakończenia plebiscytu. Wspierają ją, ściągnięte specjalnie w tym celu wojska: brytyjskie, włoskie i francuskie. Wojska te w dużej mierze pozostają obojętne na niemieckie prowokacje.


Rok 1920. Oddziały koalicji na ulicach Katowic. Źródło: britannica.com


Niemieccy działacze mają zasadniczy cel. Chcą siłą opanować Górny Śląsk i przyłączyć go do Rzeszy. Polacy zdają sobie sprawę, że muszą ich w tych działaniach uprzedzić.

"POW Górnego Śląska chce walczyć. Rankiem komendant rejonowy placówki POW Górnego Śląska w Szopienicach Jan Stanek zmobilizował swoich podkomendnych. Rozbroił policję i opanował miasto. Zachęciło to do działania komendanta katowickiego okręgu POW por. Walentego Fojkisa. Na czele kilkusetosobowego oddziału przybył on po południu do Sosnowca. Od znajdującego się tu Dowództwa Głównego zażądał broni i zgody na orężne przeciwstawienie się Niemcom. Zdezorientowany Komendant Główny POW Górnego Śląska Alfons Zgrzebniok, po bezskutecznych próbach porozumienia się Wojciechem Korfantym, przystał na to żądanie..."

Tak śląska prasa relacjonuje wybuch II Powstania w dniu 18 sierpnia, 1920 roku. Jeszcze tego samego dnia, w nocy, dochodzi do walk o Małą Dąbrówkę, Rozdzień i Janów. Niemcy zaskoczeni i zupełnie osaczeni poddają się nazajutrz po godzinie 16. Jednak najcięższe walki trwają w Mysłowicach, to tam, na przedpolach miasta, koncentrują się znaczące siły powstańcze.

Niemcy stawiają zaciekły opór również w siemianowicach i Bogucicach. Do 23 sierpnia zostaje zajęty prawie cały powiat katowicki. Powstańcy nie zajmują jednak Katowic. Ktp.Mieczysław Paluch, jeden z dowódców powstania, nie chce dopuścić do walk pomiędzy powstańcami a oddziałami wojsk francuskich, które stacjonują w Katowicach.

23 sierpnia, po trzech dniach ciężkich walk oraz gwałtownym ataku, walczący zdobywają Chorzów. W powiecie tarnogórskim rozbrajane są posterunki policji i członkowie niemieckich tajnych organizacji. W okręgu lublinieckim powstańcy opanowują Piaski, Lubszę, Woźniki czy Ligotę. Dzień później zdobywają Pyskowice i Toszek.


Inscenizacja: niemiecki żołnierz na widok powstańców ucieka do lazaretu. Źródło: flickriver.com

Mija parę dni od wybuchu powstania gdy z Koźla do Rybnika przybywa dowódca włoskich wojsk stacjonujących na Śląsku, pułkowik Francesco Salvioni. Włosi tak jak Anglicy są niechętni Polakom. Woleliby aby cały Śląsk znalazł się w granicach Niemiec. Dlaczego Wielka Brytania, która jeszcze niedawno walczyła przeciwko II Rzeszy, teraz wspiera jej spadkobierców? Odpowiedź jest prosta. Brytyjczycy obawiają się, że nadmierne osłabienie Niemiec mogłoby doprowadzić do wzmocnienia się pozycji Francji w Europie kontynentalnej. To zaszkodziłoby angielskim interesom. Pułkownik Salvioni spotyka się z miejscowymi przywódcami POW. W tym powiecie akcje powstańcze zostają przerwane. Na wezwanie Wojciecha Korfantego, który w roku 1920 jest Polskim Komisarzem Plebiscytowym, a który po wybuchu II powstania wezwał ludność Śląska do strajku generalnego, walki zostają zakończone.

Tym razem sytuacja Polaków poprawiła się. Międzysojusznicza Komisja Rządząca zgadza się na rządania powstańców. Powstańcy domagali się wprowadzenia w życie postanowień wersalskich oraz zniwelowania przewagi Niemców na terenie plebiscytowym. Niemiecka, znana ze swoich prześladowań, policja bezpieczeństwa - Sipo - zostaje rozwiązana. w jej miejsce zostaje powołana polsko-niemiecka Apo.
Dotychczas niemieckojęzyczne urzędy stały się dwujęzyczne. W szkołach wprowadzono nauczanie w języku polskim. Deklarowano ukaranie sprawców antypolskich napadów. Ze swojej strony, Polacy nakazali rozwiązać POW i wydali odezwę do zaprzestania strajku, który od kilku dni pogrążał niemieckie przedsiębiorstwa, dominujące na Górnym Śląsku.


Rok 1921. Wydawałoby się, że kwestia Górnego Śląska jest już rozwiązana. 20 marca zostaje przeprowadzony plebiscyt, jednak jego wynik okazuje się dla Polski niekorzystny.


Mieszkańcy Opola oczekują na wyniki plebiscytu - źródło: Wikimedia Commons.

Zgodnie z postanowieniami traktatu wersalskiego z 1919 roku, plebiscyt miał zdecydować o przynależności Górnego Śląska do Polski lub Niemiec. Obecna w 1919 roku delegacja polska, pod przewodnictwem Eugeniusza Romera, wnioskowała o udział w plebiscycie emigrantów - ludzi urodzonych na Górnym Śląsku, którzy z różnych przyczyn opuścili ten region na długo przed konferencją w Wersalu. Profesor Romer liczył, że ludzie ci zadecydują o przynależności Śląska do Polski. To była tragiczna decyzja ale gdy strona polska zrozumiała swój błąd, na jego odkręcenie było już za późno. Zaledwie ponad 10 tysięcy osób przybyłych na plebiscyt zagłosowało za Polską, podczas gdy za Niemcami opowiedziało się blisko 200 tysięcy.

Niemal cała administracja niemiecka, wciąż istniejąca na Górnym Śląśku, zaangażowała się w poszukiwania śląskich emigrantów którzy mogliby pojechać na Śląsk i wziąść udział w głosowaniu na korzyść Niemiec. Otrzymywali oni potrzebne dokumenty, płatne urlopy od pracy a nawet pieniądze na podróż. Polska nie była w stanie wesprzeć tak swoich rodaków. Niemcy tworzyli także nowe parafie i obsadzali je księżami nastawionymi proniemiecko. Księża ci, przysięgając wierność niemieckiemu państwu, otrzymywali regularne pensje. Poza działaniem niemieckiej propagandy, zdarzały się przypadki zastraszania polskich pracowników przez ich niemieckich zwierzchników. Większość zakładów pracy była bowiem w rękach niemieckich.

W sumie za Polską opowiedziało się ponad 40% głosujących podczas gdy za Niemcami prawie 60%, a więc różnica wyniosła aż 20%. Przypuszcza się, że gdyby nie fatalny pomysł polskiej delegacji, różnica między tymi wynikami byłyba zdecydowanie mniejsza. Ustalono bowiem, że wyniki nie będą liczone dla całego obszaru plebiscytowego tylko gminami.


Rok 1921. Wyniki plebiscytu na Górnym Śląsku - źródło: Wikimedia Commons.


Niemcy, przewidując swe zwycięstwo chcieli by ewentualny zwycięzca dostał wszystko. Na te żądania nie przystano. Ale gdy wyniki plebiscytu zostają ogłoszone, pojawia się problem.  Tereny po lewej stronie Odry i powiat kluczborski opowiadają się za Niemcami, z drugiej strony powiaty takie jak strzelecki, toszecko-gliwicki, tarnogórski, pszczyński, rybnicki oraz prawobrzeżna cześć raciborskiego za Polską ale znowu z trzeciej strony okręg przemysłowy niewielką większością głosów za Niemcami. Niemcy ogłaszają się zwycięzcami, wygrywając także w okręgu przemysłowym. Domagają się całego obszaru plebiscytowego z małymi wyjątkami. Polacy odpowiadają, że na terenach wokół okręgu przemysłowego to oni odnieśli zwycięstwo.

Sposób obliczania wyników głosowania gminami byłby korzystniejszy dla strony polskiej, ale Anglia nie chce się zgodzić na podział okręgu przemysłowego i opowiada się po stronie Niemiec. Wraz z Włochami proponuje Polsce części powiatów pszczyńskiego, rybnickiego - głównie ziemie rolne - oraz małe skrawki powiatu katowickiego. Niemcom miały przypaść najbardziej uprzemysłowione ziemie, także te, zamieszkane przez większość etnicznie Polską.

Francuzi, nastawieni wrogo do Niemiec, chcą przyznać Polsce wszystkie wschodnie powiaty Górnego Śląska, wraz z całym okręgiem przemysłowym.

Plany te są sprzeczne i ostateczną decyzję ma podjąć Rada Najwyższa. Za sprawą Wojciecha Korfantego, wiadomość o nich opublikowały 30 kwietnia pisma śląskie.
Jeszcze w kwietniu 1921 roku opracowano plan wystąpienia zbrojnego, który został zatwierdzony przez Korfantego. Wśród polaków daje się wyczuć strach przed ponownym panowniem niemieckiej administracji i możliwym odwetem.

Na znak protestu, 2 maja, w hutach i kopalniach znów dochodzi do strajku generalnego. Rząd polski, naciskany przez państwa koalicji, sprzeciwia się planom Korfantego i odwołuje go z funkcji przewodniczącego PKB. Nie przeszkodziło mu to stanąć na czele
III powstania śląkiego, którego Korfanty staje się dyktatorem.

W nocy, z 2 na 3 maja 1921 roku, rozpoczyna się operacja "Mosty". Oddziały specjalne  powstańców, pod dowództwem porucznika Tadeusza Puszczyńskiego-Wawelberga wysadzają mosty i wiadukty kolejowe na Odrze by powstrzymać Niemców przed ewentualnym  przysłaniem posiłków. Przerwane zostają połączenia telekomunikacyjne. Wybucha powstanie. Przez zaskoczenie Polacy dość szybko zajmują rozległe tereny plebiscytowe Górnego Śląska. Ataki poprzedzają działania dywersyjne.


Pociąg wykolejony przez powstańców - źródło: raclawice.net

Władze alianckie podejmują akcje przeciwko powstańcom. W Bytomiu i Katowicach, z czołgów, otwierają przeciwko nim ogień. Ginie kilka osób. Do walk dochodzi w rejonie Rybnika. W skutek tego władze powstańcze zawierają z aliantami porozumienie, oddając im władzę nad Bytomiem, Katowicami, Tarnowskimi Górami i śródmieściem Zabrza. W zamian powstańcy zajmują Lubliniec, Mikołów, Olesno, Pszczynę, Pyskowice, Rybnik i Strzelce Opolskie.

W tym czasie Niemcy przygotowują się do kontrofensywy, podejmując pierwsze działania zaczepne. Siły skierowane przeciwko powstańcom składały się z korpusów ochotniczych, złożonych z byłych żołnierzy niemieckiej armii. Poza tymi organizacjami militarystycznymi w powstaniu wziął  udział także Selbstschutz, który był górnośląską tajna organizacją. W dniach 7-9 maja dochodzi do pierwszych prób podpisania rozejmu. Nie mniej jednak zostają stoczone walki pod Olsenem, Gorzowem Śląskim, Zakrzowem Turawskim, Radawą, Gogolinem oraz w okolicach Chudoby. Walki te toczą się mniej więcej do dwudziestego maja.

Najcięższe rozgrywają się w dniu 21 maja w rejonie Góry św. Anny, gdzie oddziały Freikorpsu atakują zajęte przez Ślązaków pozycje. Dużym problemem dla obrońców są uciekający z pobliskich wsi mieszkańcy. Dowiedzieli się oni o wymordowaniu kilkudziesięciu cywili i powstańców przez niemiecki Selbstschutz. Faktycznie, w czasie powstania, niemiecki terror przybywa na sile a główną ofiarą padają niewinni cywile w rejonach wiejskich. Powstańcy, mimo heroicznego oporu, nie są w stanie utrzymać swoich pozycji obronnych.


Improwizowany samochód pancerny "Korfanty" zbudowany przez powstańców.
Źródło: Wikimedia Commons.



Niemcom zależy na zdobyciu góry by dojść do Gliwic. Tam łącząc się z zablokowanymi siłami, zagrozili by pozycjom powstańców, skutecznie ich okrążając i rozbijając. Groziło to całkowitym rozbiciem powstania. Po przesunięciu linii obronnej główne walki mają miejsce na zachodnich i północno-zachodnich przedpolach Masywu Chełmskiego. Powstańcy odnoszą tu sukces i wypierają Niemców. W dniu 25 maja dowództwo Selbstschutzu proponuje zawieszenie broni. 26 maja Naczelna Komenda Wojsk Powstańczych zabrania podejmowania akcji zaczepnych przeciw Niemcom, pojawiają się perspektywy na zawarcie rozejmu.

Walki w tym rejonie zostają wznowione przez Niemców czwartego czerwca. W wyniku niemieckiego naporu powstańcy wycofują się z Lichyni, Zimnej Wódki, Zalesia Śląskiego i Sławięcic, a potem z Kędzierzyna oraz z  portu kozielskiego. Trzeciego czerwca odbywają się bardzo ciężkie starcia pod Boroszowem, zaś w dniach: 5 oraz 11 czerwca, pod Ząbkowicami. W dniu jedenastego czerwca podjęta zostaje decyzja o stopniowym wycofywaniu niemieckich oraz polskich jednostek wojskowych z obszaru Górnego Śląska. Wyznaczona zostaje linia demarkacyjna, obsadzona przez wojska alianckie. Walki zbrojne zostają zakończone.


Zasięg powstań śląskich - źródło: Wikimedia Commons.


12 października 1921 roku. Liga Narodów podejmuje decyzję o korzystniejszym dla Polski podziale Górnego Śląska. 20 października decyzję tą akceptuje Rada Ambasadorów. Polska otrzymuje 1/3 spornego terytorium gdzie znajduje się prawie 50% hutnictwa i blisko 80% kopalń węgla. Do Polski włączoe zostają powiaty: katowicki, królewsko-hucki, lubliniecki, tarnogórski,świętochłowicki, pszczyński i rybnicki. Decyzja Ligi Narodów ma olbrzymie znaczenie dla gospodarki II Rzeczpospolitej.

22 czerwca 1922 roku, mają miejsce uroczystości przyłączenia części Górnego Śląska do Macierzy.

http://www.youtube.com/watch?v=D8eNYvFWNLc#
« Ostatnia zmiana: Czerwiec 20, 2011, 21:07:06 pm wysłana przez Black Willow »

Twisterro

  • Stowarzyszenie
  • Wiadomości: 1328
  • Płeć: Mężczyzna
Odp: 89. rocznica przyłączenia Górnego Śląska do Macierzy
« Odpowiedź #1 dnia: Czerwiec 20, 2011, 19:24:50 pm »
Bardzo dobry artykuł. Chętnie bym go podkleił do artykułów na stronie głównej, czy masz coś przeciwko temu Black Willow?
Na wojnę nie idziesz po to by zginąć za ojczyznę, tylko po to by jakiś inny biedny skurczybyk zginął za swoją.
George Patton

Black Willow

  • Gość
Odp: 89. rocznica przyłączenia Górnego Śląska do Macierzy
« Odpowiedź #2 dnia: Czerwiec 20, 2011, 19:25:59 pm »
Oczywiście, że nie - chodź można by go urozmaicić mapkami i paroma zdjęciami :) Więc proszę o chwilkę na drobne urozmaicenie. // Edycja: Gotowe, myślę, że można już podklejać :)
« Ostatnia zmiana: Czerwiec 20, 2011, 20:32:02 pm wysłana przez Black Willow »

Twisterro

  • Stowarzyszenie
  • Wiadomości: 1328
  • Płeć: Mężczyzna
Odp: 89. rocznica przyłączenia Górnego Śląska do Macierzy
« Odpowiedź #3 dnia: Czerwiec 20, 2011, 20:47:41 pm »
Podkleiłem. :)
Na wojnę nie idziesz po to by zginąć za ojczyznę, tylko po to by jakiś inny biedny skurczybyk zginął za swoją.
George Patton

Black Willow

  • Gość
Odp: 89. rocznica przyłączenia Górnego Śląska do Macierzy
« Odpowiedź #4 dnia: Czerwiec 20, 2011, 21:08:34 pm »
Dziękuję i raz jeszcze zachęcam do dyskusji :)

Twisterro

  • Stowarzyszenie
  • Wiadomości: 1328
  • Płeć: Mężczyzna
Odp: 89. rocznica przyłączenia Górnego Śląska do Macierzy
« Odpowiedź #5 dnia: Czerwiec 20, 2011, 23:38:05 pm »
W ramach tematu, polecam do posłuchania/pośpiewania piosenek Dżemu:
http://www.youtube.com/watch?v=kzoQLlyLgo8#ws
http://www.youtube.com/watch?v=p1c-HAmt5EI#
Na wojnę nie idziesz po to by zginąć za ojczyznę, tylko po to by jakiś inny biedny skurczybyk zginął za swoją.
George Patton

LWÓW1939

  • Czytelnik
  • Wiadomości: 591
  • Płeć: Mężczyzna
Odp: 89. rocznica przyłączenia Górnego Śląska do Macierzy
« Odpowiedź #6 dnia: Grudzień 31, 2011, 19:00:47 pm »
W ramach tematu, polecam do posłuchania/pośpiewania piosenek Dżemu:
http://www.youtube.com/watch?v=kzoQLlyLgo8#ws
http://www.youtube.com/watch?v=p1c-HAmt5EI#
SKANDALICZNA DECYZJA SĄDU W OPOLU OTWIERAJĄCA DROGĘ  WSZELKIEJ MAŚCI ,,RAŚ-om do antypolskich wystąpień.
Wciąż ta sama na sercu troska:Że tam gdzieś zostały trzy ziemie:Wileńska,Wołyńska i Lwowska.Jak w  nowych Księgach Pielgrzymstwa,.Genesis naszego tułactwa:Trzy ziemie, trzy ofiary największego na świecie łajdactwa

Piotr Pacak

  • Gość
Odp: 89. rocznica przyłączenia Górnego Śląska do Macierzy
« Odpowiedź #7 dnia: Grudzień 31, 2011, 20:04:49 pm »

LWÓW1939

  • Czytelnik
  • Wiadomości: 591
  • Płeć: Mężczyzna
Odp: 89. rocznica przyłączenia Górnego Śląska do Macierzy
« Odpowiedź #8 dnia: Styczeń 01, 2012, 12:27:53 pm »
Polecam ciekawą galerię związaną z tym termatem:

http://historiezapomniane.blogspot.com/search/label/Powstania%20%C5%9Al%C4%85skie
Bardzo dobry materiał i mało znany.
Wciąż ta sama na sercu troska:Że tam gdzieś zostały trzy ziemie:Wileńska,Wołyńska i Lwowska.Jak w  nowych Księgach Pielgrzymstwa,.Genesis naszego tułactwa:Trzy ziemie, trzy ofiary największego na świecie łajdactwa

Ms.Mjoy

  • Czytelnik
  • Wiadomości: 104
  • Płeć: Mężczyzna
    • Hans Kloss is the best
Odp: 89. rocznica przyłączenia Górnego Śląska do Macierzy
« Odpowiedź #9 dnia: Marzec 17, 2012, 11:47:48 am »
Ponoć w ten czas Ślązacy dążyli do utworzenia własnego państwa. Jednak zdecydowana postawa Francji to uniemożliwiła.

LWÓW1939

  • Czytelnik
  • Wiadomości: 591
  • Płeć: Mężczyzna
Odp: 89. rocznica przyłączenia Górnego Śląska do Macierzy
« Odpowiedź #10 dnia: Marzec 18, 2012, 11:24:08 am »
Ponoć w ten czas Ślązacy dążyli do utworzenia własnego państwa. Jednak zdecydowana postawa Francji to uniemożliwiła.
Raczej nie ma materiałów potwierdzających tą hipotezę.
Wciąż ta sama na sercu troska:Że tam gdzieś zostały trzy ziemie:Wileńska,Wołyńska i Lwowska.Jak w  nowych Księgach Pielgrzymstwa,.Genesis naszego tułactwa:Trzy ziemie, trzy ofiary największego na świecie łajdactwa

Ms.Mjoy

  • Czytelnik
  • Wiadomości: 104
  • Płeć: Mężczyzna
    • Hans Kloss is the best
Odp: 89. rocznica przyłączenia Górnego Śląska do Macierzy
« Odpowiedź #11 dnia: Marzec 18, 2012, 14:39:14 pm »
Lecz nie jest to wykluczone. Jednym z pomysłodawców był ponoć  Jan Henryk XV Hochberg von Pless, śląski przemysłowic.

LWÓW1939

  • Czytelnik
  • Wiadomości: 591
  • Płeć: Mężczyzna
Odp: 89. rocznica przyłączenia Górnego Śląska do Macierzy
« Odpowiedź #12 dnia: Marzec 18, 2012, 20:14:50 pm »
Lecz nie jest to wykluczone. Jednym z pomysłodawców był ponoć  Jan Henryk XV Hochberg von Pless, śląski przemysłowic.
A jakiej narodowości???
Wciąż ta sama na sercu troska:Że tam gdzieś zostały trzy ziemie:Wileńska,Wołyńska i Lwowska.Jak w  nowych Księgach Pielgrzymstwa,.Genesis naszego tułactwa:Trzy ziemie, trzy ofiary największego na świecie łajdactwa

Ms.Mjoy

  • Czytelnik
  • Wiadomości: 104
  • Płeć: Mężczyzna
    • Hans Kloss is the best
Odp: 89. rocznica przyłączenia Górnego Śląska do Macierzy
« Odpowiedź #13 dnia: Marzec 19, 2012, 13:59:47 pm »
Niemiec,  ale z kolei za tą opcją opowiadali się również niektórzy Polacy i Czesi. Np. Józef Kożdoń.

Twisterro

  • Stowarzyszenie
  • Wiadomości: 1328
  • Płeć: Mężczyzna
Odp: 89. rocznica przyłączenia Górnego Śląska do Macierzy
« Odpowiedź #14 dnia: Marzec 22, 2012, 14:50:25 pm »
Czytałem kiedyś o takiej koncepcji, ale została zarzucona jako, że nie odpowiadała tak Polakom, jak i Niemcom. Polska wiedziała, że taka Republika Śląska, czy cokolwiek by to nie było, szybko by wpadała we wpływy niemieckie jako, że kapitał był głównie niemiecki. Republika Weimarska z kolei już sporo terenów miała odebranych, a strata Śląska by zbyt mocno odbiła się na budżecie - zwłaszcza, że większość terenów takiego nowego państwa by musiała właśnie ona scedować.
Na wojnę nie idziesz po to by zginąć za ojczyznę, tylko po to by jakiś inny biedny skurczybyk zginął za swoją.
George Patton

Ms.Mjoy

  • Czytelnik
  • Wiadomości: 104
  • Płeć: Mężczyzna
    • Hans Kloss is the best
Odp: 89. rocznica przyłączenia Górnego Śląska do Macierzy
« Odpowiedź #15 dnia: Marzec 23, 2012, 16:44:16 pm »
To również był powód, dlaczego takie państwo nie powstało. Główni propagatorzy tej idei musieli się gorąco tłumaczyć przed rządami Rzeszy oraz Polski.

inforobert

  • Czytelnik
  • Wiadomości: 5
Odp: 89. rocznica przyłączenia Górnego Śląska do Macierzy
« Odpowiedź #16 dnia: Lipiec 27, 2013, 10:52:18 am »
Dzień dobry.
Denerwuje mnie upraszczanie historii.
Ktoś mi odpowie do jakiej Macierzy ?

Historia Śląska.

Okres przed wędrówką ludów: na Śląsku zamieszkują plemiona germańskie, które w piątym wieku wywędrują, a na ich miejsce osiedlą się Słowianie.

do 875 - niezależne plemiona śląskie tworzące wspólnotę plemienną

875-905 - prawdopodobnie niezależny, ale pod wpływem Wielkiej Morawy

905-990 - podporządkowany Czechom

990-1025 - podbity przez plemię Polan Mieszka I i utrzymany aż do śmierci jego następcy Chrobrego

1025-1038 Śląsk się uniezależnia, korzystając z chaosu u północnego sąsiada

1038 - książe czeski Brzetysław najeżdża Śląsk i przyłącza go do krajów korony czeskiej de facto

Lata pięćdziesiąte jedenastego wieku - na arenie historii pojawia się po raz pierwszy Państwo Polskie (w miejsce państwa Polan), powstałe z połączenia ziem nazwanych Wielkopolską i Małopolską, do których później doszło Mazowsze i Pomorze. Stolicą został Kraków - miasto Wiślan. Nowy sąsiad szybko nabrał sił i już w 1050 książę krakowski zajął całość ziem śląskich i obsadził swoimi załogami. Mimo wysiłków dyplomatycznych nie doprowadził do formalnej zmiany statusu Śląska jako krainy składowej Korony Czeskiej, ale zapewnił polskie panowanie na Śląsku na dziesięciolecia.

1054 uznanie de jure (pokojem w Kwedlinburgu) przynależności Śląska do krajów Korony Czeskiej - ta sytuacja prawno-państwowa będzie trwać na pięć wieków (z tym, że ten sam pokój stypulował, że Śląsk jako własność Czechów będzie oddany Polsce w lenno)

wiek XII - tak Polska, jak i Czechy rozpadają się dzielnicowo, a Śląsk nie tylko uniezależnia, ale i dokonuje podbojów (państwo Henryków Śląskich 1201-1241, którzy przyłączyli do swego państwa połowę ziem polskich)

Księstwa Polskie, Krakowskie i Mzowieckie kontynuowały tradycje państwa Bolesława Krzywoustego, którego ciągłość prawną zlikwidowała bulla papieska z 1178 r.
Układ pokojowa pomiędzy obydwoma państwami śląskimi, regulujące jej granice, został zatwierdzony bullą papieża Innocentego III z 25 listopada 1202 roku. Tym samym bulla ta usankcjonowała niepodległy byt państwowy Księstwa Sląskiego i Księstwa Opolsko-Raciborskiego. Ciągłość prawna państwa Krzywoustego została przywrócona bullę papieską z 1210 roku, wydaną (uwaga!) na wniosek księcia śląskiego


wiek xiv - Czechy odzyskują pozycję dzięki Janowi Luksemburgowi i jego synowi Karolowi, wybranemu cesarzem niemieckim. Po kolei przywołują do porządku poszczególnych książąt śląskich - swoich wasali, przywracając zależność Śląska od Pragi

wiek xvi-xvii - Czechy, Śląsk, Morawy oraz Łużyce (te ostatnie tylko tytularnie), czyli kraje Korony Czeskiej, tracą autonomię i włączone są do Austrii po przegranej przez Czechów bitwie pod Białą Górą

xviii - Śląsk podbijają Prusy - praktycznie już w 1742 Prusy zajmowały prawie cały kraj, ale ostateczne potwierdzenie nastąpiło dwadzieścia lat później po kolejnych dwóch wojnach

1921-1939 - część Górnego Śląska zostaje odłączona od Prus i przyłączona do Republiki Polskiej, na mocy decyzji Wielkich Mocarstw, ale tworzy w jego ramach województwo śląskie cieszące się całkowitą autonomią

Powyższe daty proszę traktować jako symboliczne, np. zajęcie Śląska przez Mieszka nastąpiło w roku 990, obietnica Ottona potwierdzenia tego podboju (nigdy nie spełniona! - był to podbój de facto, lecz nie de jure) w roku 1000; z kolei podbój przez Czechów z roku 1038 został usankcjonowany dopiero w 1054, kiedy zdążył przejść jeszcze dwa razy z rąk do rąk.
Wybielanie kart historii to kłamstwo !